Morfologia człowieka od wieków stanowi filar edukacji medycznego oraz wszystkich nauk związanych ze zdrowiem i funkcjonowaniem organizmu. Uchwycenie konstrukcji ciała jest inauguracyjnym stadium do zrozumienia procesów fizjologicznych, identyfikowania patologii oraz skutecznego organizowania terapii. Choć aktualna medycyna korzysta z zaawansowanych rozwiązań obrazowania, takich jak TK czy obrazowanie rezonansem magnetycznym, podstawowa wiedza anatomiczna nadal wymaga solidnych podstaw opartych na analizie elementów , ich współzależnych zależności oraz funkcji . W tym aspekcie wyjątkowe pozycję zajmują modele anatomiczne, które tworzą pomost między teorią zawartą w książkach a realną , trójwymiarową organizacją ludzkiego ciała. Proces kształcenia anatomii jest trudny , ponieważ uwzględnia bardzo dużą pulę definicji, nazw oraz zależności przestrzennych. Adepci medycyny, fizjoterapii, pielęgniarstwa czy ratownictwa medycznego powinni nie tylko zapamiętać położenie wybranych struktur , ale również zrozumieć ich współzależne zależności funkcjonalne. Dwuwymiarowe ilustracje , choć szczególnie użyteczne, nie zawsze przedstawiają skomplikowanie przestrzenną organizmu. Dlatego tak ważne jest wsparcie toku edukacyjnego poprzez przyrządy pozwalające na przeglądanie, badanie dotykiem i rozpatrywanie struktur w przestrzeni. Właśnie dlatego modele anatomiczne sprawują zasadniczą funkcję w skutecznym opanowywaniu wiedzy. Jednym z znaczących elementów edukacji jest doskonalenie imaginacji przestrzennej. W pracy klinicznej lekarz czy terapeuta zobowiązany jest być zdolnym odtworzyć sobie umiejscowienie organów pod okrywą skóry, przeanalizować zależności między kośćmi, mięśniami i naczyniami, a także oszacować konsekwencje uszkodzenia danej części . 3D odwzorowania ciała umożliwiają częste rozpatrywanie tej samej okolicy bez restrykcji związanych z czasem. Adept może przekręcać model, dzielić go na części , analizować przekroje i ponownie analizować do wymagających zagadnień tak długo, jak to konieczne . Tego typu interakcja znacząco zwiększa wydajność przyswajania wiedzy . Dobrym przykładem praktycznym rozwiązania stosowanego w kształceniu przyszłych specjalistów jest Szkielet kończyny dolnej człowieka + obręcz + elastyczna stopa. Taki model umożliwia precyzyjnie przeanalizować konstrukcję miednicy, kości udowej, piszczeli oraz strzałki, a także zrozumieć zasady działania stawu kolanowego i skokowego.
Giętka budowa stopy pozwala na prezentację łuków podłużnych i poprzecznych oraz procesu przetaczania podczas chodu. Dzięki temu adepci mogą badać źródła wad postawy, nadmiernych obciążeń czy urazów sportowych. W pracy fizjoterapeutycznej wiedza ta skutkuje na zdolność projektowania wydajnej procesu usprawniania i terapii manualnej. Także ważnym przykładem jest Model głowy z gardłem i krtanią, który umożliwia zrozumieć wielowarstwowość struktur odpowiedzialnych za oddychanie, połykanie i emisję głosu. Część głowowa i szyja należą do najbardziej złożonych partii anatomicznych, w których na niewielkiej przestrzeni występuje wiele fundamentalnych składników, takich jak naczynia krwionośne, nerwy, mięśnie oraz narządy zmysłów. Możliwość prześledzenia przebiegu powietrza przez jamę nosową, gardło i krtań ułatwia w pojęciu mechanizmu intubacji czy dysfunkcji głosu. Tego typu prezentacja jest wyjątkowo cenna dla studentów logopedii, anestezjologii oraz ratownictwa medycznego. Aktualne modele anatomiczne wyróżniają się znacznym stopniem staranności wykonania . Producenci używają nowoczesne metody, które dają możliwość przedstawić nawet subtelne detale konstrukcyjne . Zastosowanie substancji o odmiennej sztywności daje możliwość prawdziwe przedstawienie różnicy pomiędzy kością, chrząstką a masą miękką. Pewne modele anatomiczne zawierają elementy mobilne , które dają możliwość prezentować zakresy przemieszczania się w połączeniach . Dzięki temu uczniowie mogą nie tylko obejrzeć konstrukcję , ale także zrozumieć biomechanikę ruchu i relację między częścią a funkcją . Znaczenie takich rozwiązań rozszerza oprócz mury szkół medycznych. Coraz częściej niż wcześniej wykorzystywane są one w szkołach średnich , szkołach technicznych medycznych oraz podczas kursów pierwszej pomocy. Proces nauczania poprzez bezpośredni zetknięcie się z trójwymiarową konstrukcją wspiera lepszemu utrwalaniu wiedzy i budowaniu długotrwałych połączeń . W przypadku szkoleń z zakresu resuscytacji czy udzielania pierwszej pomocy realistyczne przedstawienie klatki piersiowej czy dróg oddechowych podnosi zaufanie osób i szkoli ich do działania w sytuacjach niebezpieczeństwa życia. Istotnym aspektem stosowania przestrzennych replik ciała jest również kontakt z pacjentem . Specjalista przedstawiający sposób operacji ortopedycznej może wskazać na repliki lokalizację złamania czy zamierzonej naprawy . Taki sposób prezentacji umożliwia zrozumienie zabiegu i zmniejsza obawę chorego. Podobnie w medycynie serca zobrazowanie budowy serca oraz układu tętnic wieńcowych umożliwia zrozumieć działanie zawału czy konieczność wykonania operacji angioplastyki. Wizualne wsparcie konsultacji podnosi wiedzę osoby i umożliwia budowaniu kontaktów opartej na zaufaniu . Należy również uwypuklić znaczenie , jakie mają modele anatomicznew poznaniu układu przestrzennego organów organów wewnętrznych . Jamę brzuszną czy tors można obserwować warstwowo , usuwając poszczególne struktury i śledząc lokalizację struktur względem innych . Tego typu praktyki są bezcenne w treningu do działania chirurgicznej, gdzie dokładna orientacja w obszarze operacyjnym jest kluczem prawidłowego działania. Możliwość powtarzalnego analizowania analizy bez ryzyka zniszczenia preparatu biologicznego pełni rolę dużą korzyść edukacyjną . Podsumowując , nowoczesne przyrządy szkoleniowe sprawują fundamentalną rolę w nauce budowy ciała człowieka. Pozwalają na zrozumienie wielowarstwowych zależności przestrzennych, wspierają rozwój zdolności manualnych oraz zwiększają przekaz z pacjentem . Modele anatomiczne takie jak szkielet kończyny dolnej człowieka + obręcz + elastyczna stopa czy modele anatomiczne głowy z gardłem i krtanią ilustrują , jak szerokie może być wykorzystanie przestrzennych replik w działaniu szkoleniowej i klinicznej . W obszarze szybko zmieniającej się medycyny mocne bazy anatomiczne utrzymują się ciągle filarem profesjonalizmu i pewności, a starannie wybrane środki szkoleniowe efektywnie pomagają tok kształcenia przyszłych specjalistów .
